ក្នុងឱកាសប្រារព្វទិវាគ្រូបង្រៀនពិភពលោក ៥ តុលា ការពិភាក្សាអំពីបញ្ហាប្រឈម និងស្វែងរកដំណោះស្រាយដើម្បីពង្រឹងគុណភាពគ្រូបង្រៀន គឺជាកត្តាចាំបាច់បំផុតសម្រាប់អនាគតនៃវិស័យអប់រំនៅកម្ពុជា។ គ្រូបង្រៀនជាអ្នកត្រួសត្រាយផ្លូវ និងជាអ្នកមានឥទ្ធិពលដោយផ្ទាល់ទៅលើធនធានមនុស្សរបស់ជាតិ។ ខាងក្រោមនេះគឺជាចំណុចខ្វះខាតចម្បងៗចំនួន៣ និងដំណោះស្រាយ៖
១. ជីវភាពគ្រូបង្រៀន និងកត្តាលើកទឹកចិត្ត
- ចំណុចខ្វះខាត៖ ប្រាក់បៀវត្សរ៍គោលរបស់គ្រូបង្រៀននៅមានកម្រិតទាប បើធៀបនឹងការចំណាយក្នុងជីវភាពរស់នៅជាក់ស្តែង និងវិជ្ជាជីវៈដទៃទៀត។ បញ្ហានេះបានបង្ខំគ្រូបង្រៀនជាច្រើនរូបឱ្យរកប្រាក់ចំណូលបន្ថែម ដូចជាការបង្រៀនគួរ ដែលធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់ពេលវេលាសម្រាក ការរៀបចំមេរៀន និងថាមពលសម្រាប់ការបង្រៀនក្នុងថ្នាក់រៀនផ្លូវការ។ កត្តានេះក៏ធ្វើឱ្យវិជ្ជាជីវៈគ្រូបង្រៀនមិនសូវមានភាពទាក់ទាញសម្រាប់សិស្សពូកែៗនៅជំនាន់ក្រោយដែរ។
- ដំណោះស្រាយ៖
- ដំឡើងប្រាក់បៀវត្សរ៍គោល៖ រាជរដ្ឋាភិបាលគួរតែបន្តបង្កើនថវិកាជាតិសម្រាប់វិស័យអប់រំ ដោយផ្តោតសំខាន់លើការដំឡើងប្រាក់បៀវត្សរ៍គ្រូបង្រៀនឱ្យបានសមរម្យ អាចរស់នៅដោយថ្លៃថ្នូរ និងមានសេចក្តីសុខក្នុងអាជីព។
- បង្កើតប្រព័ន្ធលើកទឹកចិត្ត៖ បង្កើតប្រព័ន្ធវាយតម្លៃការងារច្បាស់លាស់ ដើម្បីផ្តល់ប្រាក់លើកទឹកចិត្ត (ប្រាក់រង្វាន់) ឬការតម្លើងឋានៈសម្រាប់គ្រូបង្រៀនដែលមានស្នាដៃល្អ បង្រៀននៅតំបន់ដាច់ស្រយាល ឬមានគំនិតច្នៃប្រឌិតក្នុងការបង្រៀន។
- ផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍បន្ថែម៖ ពិចារណាផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍ផ្សេងៗទៀត ដូចជា ការធានារ៉ាប់រងសុខភាព ប្រាក់ឧបត្ថម្ភសម្រាប់ថ្លៃជួលផ្ទះ ជាដើម។
២. ការអភិវឌ្ឍជំនាញវិជ្ជាជីវៈ និងការបណ្តុះបណ្តាលបន្តបន្ទាប់
- ចំណុចខ្វះខាត៖ គ្រូបង្រៀនមួយចំនួននៅខ្វះឱកាសទទួលបានការបណ្តុះបណ្តាលជំនាញបន្ថែមជាប្រចាំ ដើម្បីបង្កើនសមត្ថភាពឱ្យទាន់នឹងការផ្លាស់ប្តូរនៃវិធីសាស្ត្របង្រៀនបែបទំនើប បច្ចេកវិទ្យាអប់រំ និងកម្មវិធីសិក្សាថ្មីៗ។ ការបណ្តុះបណ្តាលដែលមានស្រាប់អាចធ្វើឡើងមិនញឹកញាប់ ឬផ្តោតតែលើទ្រឹស្តីច្រើនជាងការអនុវត្តជាក់ស្តែងក្នុងថ្នាក់រៀន។
- ដំណោះស្រាយ៖
- រៀបចំកម្មវិធីបណ្តុះបណ្តាលជាប្រចាំ៖ ក្រសួងអប់រំ យុវជន និងកីឡា គួររៀបចំវគ្គបណ្តុះបណ្តាលវិក្រឹតការជាប្រចាំ (ឧ. មួយឆ្នាំម្តង) ដោយផ្តោតលើប្រធានបទសំខាន់ៗដូចជា៖ វិធីសាស្ត្របង្រៀនបែបសិស្សមជ្ឈមណ្ឌល ការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាក្នុងការបង្រៀន និងការគ្រប់គ្រងថ្នាក់រៀន។
- បង្កើតវប្បធម៌នៃការរៀនសូត្រពីគ្នាទៅវិញទៅមក (ការណែនាំ)៖ បង្កើតកម្មវិធីដែលគ្រូជើងចាស់មានបទពិសោធន៍ ជួយណែនាំគ្រូជំនាន់ថ្មី។ លើកទឹកចិត្តឱ្យមានការបង្កើតសហគមន៍សិក្សា ក្នុងចំណោមគ្រូបង្រៀននៅតាមសាលារៀននីមួយៗ ដើម្បីផ្លាស់ប្តូរបទពិសោធន៍ និងវិធីសាស្ត្របង្រៀន។
- គាំទ្រការសិក្សាបន្ត៖ ផ្តល់អាហារូបករណ៍ ឬការគាំទ្រផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុសម្រាប់គ្រូបង្រៀនដែលចង់បន្តការសិក្សានៅកម្រិតខ្ពស់ ដើម្បីនាំយកចំណេះដឹងថ្មីៗមកអភិវឌ្ឍការបង្រៀនរបស់ខ្លួន។
៣. បរិយាកាសការងារ និងកង្វះធនធានបង្រៀន
- ចំណុចខ្វះខាត៖ បរិយាកាសការងារនៅតាមសាលារៀនមួយចំនួនមិនអំណោយផល។ បញ្ហាថ្នាក់រៀនចង្អៀត (សិស្សច្រើនពេកក្នុងមួយបន្ទប់) កង្វះសម្ភារៈបង្រៀនទំនើប (សៀវភៅសិក្សាមិនគ្រប់គ្រាន់, សម្ភារៈបន្ទប់ពិសោធន៍, កុំព្យូទ័រ) និងស្ថានភាពហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធមិនល្អ (អគាររៀនចាស់, គ្មានបណ្ណាល័យ) គឺជាឧបសគ្គដ៏ធំដល់ប្រសិទ្ធភាពនៃការបង្រៀនរបស់គ្រូ។
- ដំណោះស្រាយ៖
- វិនិយោគលើហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ៖ បង្កើនការវិនិយោគលើការសាងសង់ និងជួសជុលអគាររៀន បង្គន់អនាម័យ និងបរិស្ថានក្នុងសាលាឱ្យបានល្អប្រសើរ។
- បំពាក់សម្ភារៈ និងធនធានឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់៖ ធានាថាសាលារៀននីមួយៗមានបណ្ណាល័យ បន្ទប់កុំព្យូទ័រ និងបន្ទប់ពិសោធន៍ដែលបំពាក់ដោយសម្ភារៈគ្រប់គ្រាន់។ ត្រូវមានការចែកចាយសៀវភៅសិក្សា និងសម្ភារៈបង្រៀនឱ្យដល់ដៃសិស្សគ្រប់ៗគ្នា។
- បន្ថយអត្រាភាគរយសិស្សធៀបនឹងគ្រូ៖ ពិចារណាជ្រើសរើសគ្រូបន្ថែមនៅតំបន់ដែលមានតម្រូវការខ្ពស់ ដើម្បីបន្ថយចំនួនសិស្សក្នុងថ្នាក់រៀននីមួយៗ ដែលនឹងជួយឱ្យគ្រូអាចមើលថែ និងយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះសិស្សបានគ្រប់ៗគ្នា។
សេចក្តីសន្និដ្ឋាន
បញ្ហាទាំងបីនេះមានទំនាក់ទំនងគ្នាយ៉ាងជិតស្និទ្ធ។ ការដោះស្រាយទាមទារឱ្យមានគោលនយោបាយគ្រប់ជ្រុងជ្រោយ ការប្តេជ្ញាចិត្តផ្នែកនយោបាយយ៉ាងមុតមាំ និងការបែងចែកថវិកាប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព។ នៅពេលដែលជីវភាពគ្រូបង្រៀនត្រូវបានធានា ជំនាញរបស់ពួកគាត់ត្រូវបានដុសខាត់ជានិច្ច ហើយបរិយាកាសការងារអំណោយផល នោះគុណភាពអប់រំនៅកម្ពុជានឹងមានភាពរីកចម្រើនទៅមុខជាក់ជាមិនខាន។